Atlantic Ocean Tour 2017-2018

vertrek uit Sada

Bojangles heeft weer een werkende mechanische aandrijving (in het later te publiceren blog ‘Azoren – Spanje’ volgt meer uitleg) en drijft onrustig in de haven van Sada. Een dikke swell maakt het liggen daar bijzonder onaangenaam. Het verschil met doodstil op de werf staan is maximaal. Alle veren en rubbers zijn in stelling gebracht, maar toch rukt Bojangles met woeste schokken aan alle landvasten. Gelukkig is er een bescheiden weergat op komst om de golf van Biskaje over te steken, zodat we de haven kunnen verlaten. Morgen, zondag, poeiert het overdag flink, maar dan neemt de wind af en staat ie een dag of twee mee. Uitzonderlijk deze weken, want precies anders dan in juli 2017 staat de wind mn uit het NO dit jaar: vorig jaar juli woei ie met name uit het ZW.
Op de dag van vertrek prepareren we de boot weer voor een oversteek. Anker borgen, rondje over dek om alle beslag en het want te checken, motor nalopen, voorkoken, speelbed annex dubbele zeekooi in de kajuit klaarmaken etcetera. Dan nemen we nog een douche en gaan met zn viertjes op de kant een laatste portie tapas nuttigen. We hebben geen haast want we willen pas in het begin van de avond weg. ‘s Middags tegen vieren zijn we voldaan na het nuttigen van calamaris, Sadaneese kroketjes, de onvermijdelijke patatas bravas en wat dies meer zij en beschouwen de wind. ‘Neemt al af hè’, zeggen we tegen elkaar. Meteen daarop waait de eerste parasol over het terras.
We besluiten nóg minder haast te hebben en kletsen maar eens uitgebreid met onze Engelse vrienden waarvan de boot nog steeds hoog en droog op de werf staat. De kids scheuren op hun stepjes het hun inmiddels bekende terrein rond wetende dat ze straks weer een paar dagen de benen niet kunnen strekken.
Tegen zevenen serveren we pompoensoep met brood en rond achten halen we traag de walstroomkabel weg. De wind is nu echt wel minder en we gooien los. In de ria kan de motor nogmaals lekker getest worden want er staat amper wind. Nóu dat weer. Swell staat er zoals te verwachten was wel, en goed ook. Onverstoorbaar rollen de golven elke 12 seconde de baai in en tillen ons achteloos op. Dat belooft wat.
Wat meer buiten de baai neemt de wind toe. We zetten een rif en rollen de fok uit. Caatje en de kids gaan naar bed, althans, ze doen een vruchteloze poging. Binnen een kwartier vervoegt de hele familie zich weer in de kuip, allen lekker opgebleekt. Zo idioot als de zee nu is hebben we hem niet vaak meegemaakt. Swell van drie meter hoog met daardoor heen kruisend windgolven uit diverse richtingen. De vaak zo lome Bojangles stuitert als een bokkende hengst door de zee. Tussen de lijven en de lijnen in de kuip door is het trimmen van de stijgerende boot een mooie uitdaging. Om het feest compleet te maken begint het lekker te regenen. Daar weten we raad mee tegenwoordig: kuiptent erop. Zeilt uitstekend. Caatje vertrekt toch maar de kajuit in, om rond 00.00 uur wakker gemaakt te worden door mij. De wind is toegenomen tot een knoop of 20, we zetten een tweede rif. Een uur later maakt Caatje mij weer wakker want we hebben structureel 25 knopen wind in de rug. Na ampel beraad steken we een derde rif. Caatje is gebroken en gaat nog even liggen. Niet veel later begint het echt te poeieren. 35 knopen staat regelmatig op de teller en Bojangles stuift met minstens 8 knopen vooruit op een een dichtgereeft voorzeil en een puntje genua. Ondertussen is het duidelijk dat dit geen bui is maar het zogenaamde ‘verpieterende koudefront’ dat we in de weerkaarten zagen. Weinig verpieterd vinden we. Nog duidelijker blijkt het karakter van een front als na een paar uur van de ene op de ander seconde de wind halveert en dertig graden shift. Na een half uur wachten durven we toch weer de genua een stuk uit te rollen. Tegen zessen is de situatie op een onstuimige zee na weer vrij normaal en wisselen we weer van wacht. Zo bits zijn we nog niet aan een overtocht begonnen. Biskaje heeft blijkbaar een naam hoog te houden.

D3107 1900UTC 4736N 0602W SOG5 COG 25

Next Post

Previous Post

3 Comments

  1. Anouk 1st August 2018

    Veel moois gewenst de laatste tochten, blijft leuk om mee te lezen en Louise lijkt echt alweer gegroeid sinds we jullie zagen. Vandaag is hier het werkende leven in ieder geval voor Michiel weer begonnen.
    Liefs sy Tijd

  2. Minne 1st August 2018

    Sodemieter, wat in het vat zit verzuurd niet😳 ik ga weerberichtjes kijken voor het virtuele meereizen. Goede vaart daaroo!!

  3. Omi Ineke 1st August 2018

    Brrr……de laatste loodjes wegen….enz.
    Gelukkig weten we dat het inmiddels ietwat beter is geworden…..
    hou vol…..(Enge)land (komt) in zicht.
    Veel liefs van Bart en Ineke

Leave a Reply

© 2018 BOJANGLES

Theme by Anders Norén